27 Augustus

Het heeft weer even geduurd, maar hier is toch eindelijk weer een update....

Elk persoon gaat wel eens verhuizen. Ik ken tenminste niemand die vanaf zijn geboorte tot aan zijn sterven in hetzelfde huis heeft gewoond. Sommige verhuizen regelmatig, andere vaak. Sommige verhuizen naar een plek in de buurt, andere naar een ander continent. Sommige verhuizen alleen, andere met zijn/haar familie......

De datum staat vast, 27 Augustus krijg ik de sleutels van mijn nieuwe appartement. Dat is een week eerder dan ik had verwacht. Een probleem? Zeker niet, ik kijk er al naar uit. Week 32 begint, de sleutels krijg ik in week 35.

Wat gaat er allemaal gebeuren?

Auto
Voor het eerst in Nederland krijg ik een auto to mijn beschikking, van mijn werk wel te verstaan. In de binnenstad is een auto een ramp en heb altijd gebruik gemaakt van het openbaar vervoer. Ik heb al eerder verteld hoe erg ik verlang naar een auto, zeker sinds ik mijn nieuwe baan heb. Wat voor een wordt het? Een Volkswagen Jetta met toeters en bellen. Ik ben heel zwart-wit als het gaat om auto's. De vorm moet me aanstaan, de kleur moet bevallen en er moet een goeie audio/navigatie systeem inzitten. Verder maakt het me niet zo uit. Goed, er zit nog een i-pod aansluiting bij en nog 17" velgen. De i-pod aansluiting vind ik belangrijk, omdat ik geen zin heb om met cd's te moeten klungelen. Er moet veel muziek op kunnen en dan vind ik het verder prima. De kleur van de Jetta wordt Shadowblue, een donker blauwe kleur. En zo ziet ie eruit.... maar dan in Shadow Blue.

Meubelen
De spullen die ik in mijn huis heb staan zijn behoorlijk oud en gaan dus niet meer mee. Dit betekent dat ik een hoop spullen ga weggooien. Daarvoor moet natuurlijk wel iets nieuws in de plaats en zo gezegd, zo geschiede. Wat heb je eigenlijk allemaal nodig?

Een bank.
Mijn filosofie is dat je op een bank goed moet kunnen zitten, maar je moet er ook lekker op kunnen liggen. Een bank moet dus meerdere functies hebben, dan alleen zitten. In huize Sinkeler moet men lekker kunnen relaxen. Zoals iedereen hou ik van zo min mogelijk stof en pluisjes, dus ik een 2,5 zits leren bank genomen.

Een salontafel.
Ook niet onbelangrijk. Tafels heb je echt in allerlei soorten en maten. Ik hou wel van een beetje trendy, dus heb ik uiteindelijk een design tafel gekozen. 2 ronde tafelbladen die je half over elkaar heen kan schuiven als je wilt. Zie hier het resultaat.

Een relaxstoel.
Als ik hard heb gewerkt en ik kom 's avonds thuis dan wil ik lekker kunnen zitten. Lekker op je gemak, drankje erbij, t.v. of muziekje aan en genieten. Het moet een stoel zijn, waar ik half in kan liggen als ik dat wil. Je benen eind wat omhoog en je rugsteun wat naar achteren. Het moet natuurlijk geen geknoei worden met hendels en schuiven. En natuurlijk leer, bij een leren bankstel hoort een leren stoel. Het mag wel een beetje opvallen, dus het wordt er een in helder rood.

Een bed.
Een bed is een van de meest belangrijke meubel in je huis. Je mag vroeg of laat thuis komen, maar slapen doe je altijd en het liefste in je eigen bed. Ook een bed mag er een beetje apart uitzien, dus dat heb ik dan ook gedaan. Het is een laag model, 180*200. Hiervan heb ik ook een foto. Het matras is vrij belangrijk en dat heb ik ook uitvoerig getest met mijn nichtje. Het wordt een Tempur matras. Kan niet wachten om erin te mogen slapen :-)





Wordt vervolgd......

6 maart

Nog minder dan 1,5 maand en dan krijg ik de sleutel van mijn nieuwe appartement en kan de pret beginnen.......Nee, dat is niet waar. De pret is al begonnen op het moment dat ik een bod deed op het appartement eind februari..... Nee, dat is ook niet waar. Op het moment dat ik mijn proeftijd voorbij was bij mijn nieuwe werkgever en ik voor het eerst ging zoeken naar een koophuis. Eindelijk verdiende ik genoeg om iets te kunnen kopen terwijl ik nog mijn studielening nog moet aflossen. Het was eindelijk de mogelijkheid om iets anders te zoeken, iets te kopen. Ruim 10 jaar woonde ik al in dit appartement en het was toch eindelijk tijd voor iets anders. Ik heb er altijd prettig gewoond. Het is niet groot, maar je zit dan wel op een toplocatie. Als ik van iedereen in NL een euro zou krijgen voor diegene die in dit appartement zou willen wonen, dan was ik nu zeker miljonair. Maar aan alles komt een einde, zo ook aan mijn verblijf hier. Op het moment dat ik met mijn nieuwe baan startte zei ik het al: "Kerst 2007 vier ik niet meer in dit appartement". Ok dan! Nu kan het, nu is de tijd aangekomen, nu doe ik het, nu WIL ik het........ECHT!!

Ik had al diverse huizen bezichtigd, maar ik kwam er elke keer niet uit. Uiteindelijk ging ik weer met mijn ouders 3 appartementen bezoeken in 2 complexen naast elkaar.

De eerste was de grootste en natuurlijk de duurste. 85m2 en was €30000 duurder dan de goedkoopste die 10m2 kleiner was. De eigenaren waren ongetwijfeld motor fan, want ze hadden hun appartement omgetoverd in een half motor kunstwerk. De muren in de hal waren oranje/zwart geverfd en er stonden overal motor kunstwerken. De keuken zag er mooi uit, maar moest verbouwd worden. De vloer zag er leuk uit, maar moest ook vervangen worden en dat ging niet zomaar vanwege het type steen. Zonder verbouwing had ik het wel kunnen betalen, maar ik zag het niet zitten. Ze hadden wel een leuke ruime tuin met een tuinhuisje.

De tweede was €5000 duurder dan de goedkoopste en was net zo groot. Wat maakte dit verschil? De keuken zag er niet uit en moest volledig vernieuwd worden. Het laminaat zag er hier en daar ook niet goed uit, maar dat zijn de kosten niet. Misschien de tuin? Het lag precies aan de andere kant van het goedkoopste appartement. Sinds kort weet ik dat je in dit appartement langer van de avondzon kunt genieten omdat hun tuin meer op het westen is gericht. Toen was dat niet te zien en ik vraag me nu af hoe belangrijk dit voor me was geweest als ik daar beter zicht op had.

Het derde appartement was het goedkoopste. De keuken is een paar jaar geleden vervangen en zag er nog mooi uit. De badkamer, e.d. zagen er ook goed uit. Zelfs de muren leken pas nog geschilderd te zijn, maar schijn kan bedriegen natuurlijk. Er waren nog andere bezoekers. Na het bezoek, in de auto, was er nog kort overleg. We vonden alledrie dat dit wel de beste plek was en de omgeving sprak me ook redelijk aan. Het appartement is een halve minuut rijden van de ringweg. Heel dichtbij, maar toch ver genoeg om er geen last van te hebben.

[vanavond op het journaal dat mensen die in de buurt van een snelweg wonen (tot 300 meter afstand) een grotere kans hebben op aandoeningen vanwege de vervuiling. Ik schat dat ik op 300-400 meter van de snelweg afzit]

De uitvalbasis is dus goed. Verder is het appartementementen complex aan een weg die naar de ringweg leidt. Mijn appartement zit net aan de andere kant van het 4-kant achtige complex en heb daar geen last van of zicht op. De omgeving is samen te vatten in 2 delen. Aan de ene kant heb de weg met daarachter een paar met daartussen een paar flats verstopt. Aan de andere kant staan er normale gezinshuizen, waar het appartement ook op uitkijkt. Er zit hier ook een tuin bij van 4*12 en wijst richting het zuiden.

Kort na het bezichtigen en overleggen meteen de makelaar gebeld en een bod gedaan. Na een paar dagen onderhandelen was het appartement van mij.

6 maart had ik het contract ondertekend met de voorwaarde dat de huidige bewoonster 6 maanden de tijd had om iets anders te vinden. Ze zou pas gaan zoeken op het moment dat ze dit had verkocht. Dit betekent dus dat ik uiterlijk 6 september de sleutel krijg. Vandaag is het 23 juli, dus nog amper 1,5 maand en dan is het zover. We leven in week 30 en uiterlijk mid week 36 krijg ik de sleutel.

Wat is er eigenlijk gebeurd in die tijd vanaf 6 maart to nu?

Je begint met het financiele geneuzel. Nadat je het contract hebt ondertekend heb je 3-4 weken om de financien rond te krijgen. Dat is gelukt, maar het is wel vermoeiend. Je moet met meerdere partijen gaan onderhandelen om te kijken welke hypotheek het meest voordelig is. Ik heb voor 3 partijen gekozen, 2 grote en een kleintje. Nu denk je misschien dat de kleine partij meer aktie zou ondernemen. In eerste instantie was dat ook het geval. Een verkoper kwam bij mij langs en liet me van alles en nog wat zien. Omdat het bij mij thuis was, maakt het luisteren en begrijpen misschien wat makkelijker. Je bent tenslotte in een vertrouwde omgeving. Echter, de communicatie daarna verliep stroef.

Met de 2 andere grote partijen kon ik het af met een bezoek daar en vooral communicatie via email wat goed verliep. De verkoper van de kleine partij wilde graag nog een keer afspreken en vooral veel face-to-face en persoonlijk contact (telefonisch). Dat klinkt natuurlijk goed. Mijn probleem was dat ik in een hectisch project zat, waarbij ik weinig vrije tijd kon opnemen of tijdens werktijd uitgebreid over hypotheken kon praten. Even snel heen en weer naar de hypotheekadviseur was niet mogelijk (zie vorig weblog over mijn logistieke nachtmerrie), zoiets kost me gauw een halve dag.

Iets anders was de nationale hypotheek garantie. Een van de grote partijen wist me te vertellen dat de offerte die de kleine partij me aanbood niet mogelijk was met NHG. Daar heb ik een paar keer naar gevraagd, maar kreeg elke keer geen antwoord, behalve dat hij persoonlijk contact wilde om hierover te praten. Als ik na 2-3 keer mailen geen concreet antwoord krijg op mijn vraag, dan is mijn vertrouwen weg. Of hij dan goedkoper leek te zijn voor mij geen reden meer zijn om nog verder met hem in zee te willen gaan. De tijd begon ook te dringen. De race leek meer om de twee grote partijen te gaan. Uiteindelijk gaf een van de twee het op en gaf me het advies om met de concurrent in zee te gaan. Dat heb ik dus gedaan.

Nu heb ik een offerte, die in augustus aangepast zal worden met een kleine wijziging, naar alle waarschijnlijkheid in mijn nadeel. Wat is het probleem? De offerte is een paar maanden geldig en het is me gelukt tot augustus de offerte in stand te houden. Nu ik pas in september de sleutel krijg, zal ik binnenkort een nieuwe offerte moeten aanvragen. Ik weet dat de rente iets gestegen is, dus dat zal ik wel wat gaan merken. In de praktijk zal met om enkele 10tallen euro's per jaar gaan. Anyway, een offerte is normaliter 3 maanden geldig en ik heb er wat bij gepraat in de hoop dat ik eerder over zou kunnen.

Maar goed, ik heb wel een hypotheek vorm met NHG. Waarom niet diegene kiezen met het minste afbetalen? Ten eerste krijg je daarmee geen NHG en de percentage is uiteindelijk ook hoger. Ik zou met meer percentage minder gaan betalen, maar je lost ook minder af. Ik zie een koophuis als een soort van appeltje voor de dorst, als ik met pensioen denk te gaan rond mijn 70ste. Met NHG los je meer af tegen een lagere rente, wat betekent dat de maandlasten iets hoger is.

Wat is er nog meer gebeurd sinds 6 maart?

[wordt vervolgd]

Aan mijn goede vriend Gijs, zijn vrouw Eloho en hun zoon Owen: Van harte gefeliciteerd met de geboorte van jullie dochter Daisy! Zij is zondag 22 juli ter wereld gekomen. Ik kom binnenkort langs om het wonder te aanschouwen. Ik wens haar een heel gelukkig leven toe. Dat moet goedkomen, want beide ouders zijn vechters van het eerste soort als het gaat om het opbouwen van een bestaan.

11 jaar

11 jaar geleden ging ik hier wonen, in de binnenstad van Amsterdam. Wat is dat eigenlijk, wonen in het centrum? Misschien moet ik dan wel eerst beginnen hoe het eruit ziet. Wat is de binnenstad van Amsterdam?

Amsterdam is niet zo maar een stad. Het is natuurlijk de hoofdstad, maar net zo goed een warme stad. De stad heeft een lange geschiedenis en dat vindt je goed terug. Het zijn de panden die de geschiedenis vertellen. Maar ze stralen ook iets uit. Ooit wel eens een rondvaart gemaakt als het donker is, of heb je wel eens 's nachts over de grachten gelopen? Echt stil is het nooit, maar je geniet van de bijna stilte. Ergens hoor je nog een auto rijden, de laatste tram gaan, een fiets die langskomt of vrouw die met hakken aan loopt. Sta eens op een brug van een gracht (bijvoorbeeld de 9 straatjes), leun met beide armen op de brug en staar eens voor je uit. Maak je gedachten eerst leeg en laat het dan zijn vrije loop gaan, terwijl je naar de verlichting kijkt op de volgende brug voor je uit en misschien afgeleid wordt door wat beweging of geluid. Dat is het magisch moment wat je ondergaat, een trance. De stad is van jou en jij bent van de stad. Na een tijd ontwaak je langzaam uit je trance en loopt rustig richting het Koningsplein. Je roes is nog niet uitgewerkt en naarmate je dichter bij je bestemming bent hoor je meer geluid.

Je bent op het Koningsplein en je denkt wat je nu eens gaat doen. Rechtsaf de Leidsestraat in, naar het Leidseplein? Als je honger hebt, dan ben je op een paar minuten afstand van diverse junkfood restaurants en tal van kroegen. Je kunt schuin oversteken en de Reguliersdwarsstraat ingaan. Je komt dan meteen in een andere wereld. Een wereld vol met andere kroegjes en eetgelegenheden, die meestal vol zitten met mannen. Als je het niet te laat hebt gemaakt, dan kan je daar ook heerlijk eten. Het zou namelijk geen nummer 1 mannenstraat zijn zonder de betere culinaire aangelegenheden. Mocht je een man zijn, maar geen homo, laat het je niet tegenhouden. Ik ben de straat vele malen ingegaan in die 11 jaar en ben nog nooit lastig gevallen. Je kunt daar trouwens de mooiste vrouwen vinden, omdat ze daar 'veilig' zijn voor opdringerige mannen. De kans bestaat dan ook dat de vrouwen liever alleen met vrouwen om gaan.

Als je wat meer naar links loopt en de volgende straat in gaat, dan kom je op de bloemenmarkt, wat een onderdeel is van de Singel. 's Avonds zijn de stallen dicht, maar er loopt altijd wel wat volk. Het is namelijk de looptroute van het Leidseplein naar het Rembrandtplein en andersom. Overdag, als de stallen openzijn, is het altijd vol met toeristen. Denk niet dat je even snel er doorheen kan lopen, want dat is onmogelijk. Als je de straat een stukje inloopt kom je de eerste zijstraat tegen, de St. Jorisstraat. Op de ene hoek een lunchroom waar je wat kan eten en drinken. Als het lekker weer is, dan kan je op het terrasje zitten en lekker mensen kijken. Op de andere hoek vindt je een van de vele souvenierswinkels in Amsterdam. Kijk nu eens naar boven, naar 1 hoog. Je ziet vitrage voor de ramen hangen wat het moeilijk maakt om naar binnen te kijken. Van binnenuit kan je wel goed naar buiten kijken. Hoe weet ik dat? Natuurlijk weet ik dat, ik ben namelijk diegene die daar 11 jaar woont.

In 1996 kwam ik daar te wonen nadat mijn oma kwam te overlijden. De huiseigenaar gaf toestemming dat ik daar in mocht wonen. Mijn oma had namelijk 35 jaar bij die familie gewerkt en zelfs 2 generaties nog in bad gedaan. Ze kenden mijn oma goed, net als dat ze mij ook kende. Mijn oma heeft natuurlijk vele verhalen over me verteld. Ik kom mijn hele leven eigenlijk al op de bloemenmarkt. Mijn oma heeft niet altijd op deze stek gewoond. Hiervoor op 3 hoog en daarvoor een paar huizen verderop.

Ik ben in Rotterdam geboren, op mijn 8ste jaar naar Warmenhuizen verhuisd en vanaf mijn 23ste woon ik hier. Op de bloemenmarkt kom ik al mijn hele leven, in Warmenhuizen heel af en toe nog en in Rotterdam nooit meer. De bloemenmarkt is altijd mijn buurt geweest. 's Ochtends, als ik naar mijn opleiding ging en later naar mijn werk, kom ik altijd langs de bloemenstallen. En elke ochtend is het 'Morguh!' en krijg 'Hey goeie morgen', 'Morguh' of 'Hey jongen, jij ook een goeie morgen' teruggeroepen. Niet 1, maar altijd een paar keer. Ik ben altijd die jongen geweest. Het maakt niet uit welke kant ik op ga. Het zijn andere mensen, maar de ochtendgroet blijft. Eigenlijk tot aan de 3e zijstraat. Daarna werd het denk ik te ver. Op de hoek van die derde straat heb je aan de ene kant een sigarenwinkel zitten en aan de andere kant weer een souvenierszaak, van dezelfde eigenaar als die bij mij beneden.

De sigarenwinkel is eigenlijk de grens. Ook die mensen ken ik heel goed. Mijn oma kwam er vroeger altijd en ik kom er nog vrij regelmatig. De twee mensen, waarvan een van de twee altijd wel aanwezig is, zijn broer en zus van elkaar. Ze verschillen van elkaar, maar ze staan al mijn hele leven in de winkel en ik ken ze ook niet anders. Ik heb nog nooit gerookt en zal het ook niet doen. Zij zelf roken trouwens ook al heel lang niet meer, maar ze staan er toch. Als ik langskom, maak ik altijd een praatje met ze, gewoon voor de gezelligheid. Als ze het niet te druk hebben, krijg ik altijd een kop thee of koffie van ze en kijk hoe ze de klanten bedienen. Jan is de grote grappenmaker en altijd in voor humor. Hij neemt af en toe de klanten in de maling en lijkt bijna alle talen te spreken, in ieder geval de Europese. Of het nu Engelsen, Duitsers, Fransen, Spanjaarden, Portugesen of Italianen zijn, het maakt niet uit. Hij helpt ze gewoon in hun taal. Zijn zus trouwens ook. Ik ben er elke keer weer verbaasd over. Na een tijdje ga ik weer weg, of naar huis of ergens anders.

Naar huis.....dat is hier, op de bloemenmarkt. Er staan nog best wel wat meubels van mijn oma, hoewel het meeste is vervangen door meubels van mijn vader vanuit Warmenhuizen. Ik woon hier 11 jaar, ging hier naar school, universiteit, naar mijn werk, maar ook uit in de buurt. Ik heb hier een supermarkt op 1 minuut loopafstand van mijn huis zitten, een gigantische boekenwinkel, de Kalverstraat, een patattent die de lekkerste patat van Amsterdam verkoopt (het is daar bijna altijd druk), een bioskoop, een shoarmatent, McDonalds, Burgerking, Febo, Rancho's (Argetijns restaurant), tal van andere eettenten, drogisten, tijdschriftenzaken en niet te vergeten tal van kroegen en andere uitgaansgelegenheden en natuurlijk ook nog eens tal van bloemen/planten zaken. Allemaal binnen een straal van een paar honderd meter. Hoe verwend kan je zijn op een locatie waar je alles bijna letterlijk binnen handbereik hebt? Zoiets noem je een a-locatie.

Ik woon hier, echt waar.........nog wel! Elk voordeel heeft ook zijn nadeel. Met de auto kan je bijvoorbeeld hier bijna niet komen. Een parkeervergunning kost je 6 jaar wachttijd en dan heb je nog bijna 0% kans op een parkeerplek. Ik woon hier goed, maar het is wel klein, ongeveer 50 m2. Ik heb geen eigen slaapkamer, laat staan dat ik een logeerkamer heb. Ik doe het met een opklapbed in mijn woonkamer, waar ook een eettafel staat, een salontafel, een 3-sitsbank met 2 bijbehorende stoelen een bureau met daarop mijn laptop e.d. Verder heb ik nog een aparte keuken en een douche/wc ruimte. Dat heb ik.

Ik doe het er al 11 jaar mee. Het is altijd goed gegaan, maar nu is het toch tijd om op te stappen. Ik heb behoefte aan meer ruimte, een eigen slaapkamer en ook een auto. Het openbaar vervoer gaat me namelijk steeds meer tegenstaan. Sinds mijn nieuwe baan ondervind ik steeds meer de logistieke nachtmerrie van het openbaar vervoer. 's Ochtends neem ik de tram, trein, de bus richting mijn werk en moet het laatste stukje lopen. Sinds de wijziging van de diensttijden mis ik elke keer de aansluiting van de trein op de bus, waardoor ik standaard weer 10 minuten mag wachten. Lijkt misschien niet veel, maar het is voornamelijk de frustratie als je de bus vaak weer net weg ziet gaan als de trein aankomt. Als ik overdag naar een klant moet of ik werk over, dan wordt de nachtmerrie alleen maar groter. Altijd moet je goed inplannen hoe laat je je laptop moet afsluiten zodat je de bus kan halen. 1 minuut te laat betekent zomaar dat ik er een half uur langer over doe om thuis of bij een klant aan te komen. Je mist niet alleen de bus, maar ook nog eens de trein en wellicht weer een andere bus/trein/tram die daarop volgt. Is het met de auto altijd geweldig? Nee, natuurlijk niet. Ik heb al zoveel verhalen gehoord van gefrustreerde collega's, vrienden en familie die in de file zitten of dat andere bestuurders weer niet kunnen rijden/ritsen. Dan hebben we nog de irritante flitspalen en als het weer slecht is, maak dan je borst maar helemaal nat. Ik neem afstand van de ene frustratie en maak kennis met de andere. Wat beter is, weet ik nog niet. Dat kan ik je vertellen als ik mijn bestelde auto eenmaal is aangekomen.

11 jaar heb ik geslapen, gedouched, gegeten, gegamed, gelezen, muziek geluisterd, films gekeken, gefeest, gestudeerd, gekletst en nog meer in dit huis. Na ruim 11 jaar komt hier een einde aan. Ik ga verhuizen. Ik blijf in de stad, maar ga naar de buitenkant.......